Τατουάζ
και Έλληνες
Σώμα, έκφραση, κοινωνική ανοχή — τι αλλάζει και τι δεν έχει αλλάξει ακόμα
Τατουάζ στην Ελλάδα — τα τρία κλειδιά
Μειοψηφική συμπεριφορά, πλειοψηφική άποψη — και μια ουδετερότητα που κερδίζει έδαφος.
Γιατί γίνεται — και γιατί όχι
✦ Γιατί το κάνουν
✦ Γιατί δεν το κάνουν
Πού «δεν επιτρέπεται» — ανά επάγγελμα
Ποσοστό που θεωρεί ότι εμφανή τατουάζ δεν ταιριάζουν στο επάγγελμα.
Δύο αντιλήψεις για το σώμα
Η κεντρική διαχωριστική γραμμή δεν είναι αισθητική — είναι φιλοσοφική.
— Να θυμάμαι κάποιον / στιγμή
— Αισθητική επιλογή
— Ατομική απόφαση
Μια ασυμφωνία γενεών
Η ψαλίδα γνώμης μεταξύ γενεών είναι σχεδόν καθρέφτης — Gen-Z θετικοί κατά 63%, Baby Boomers αρνητικοί κατά 86%.
Το πολιτικό πρόσημο
Ο άξονας είναι συνεπής — και στη γνώμη και στην κατοχή. Αριστερά θετικοί, Δεξιά επιφυλακτικοί.
Το Κέντρο δηλώνει μετριοπαθές — αλλά όταν βλέπει κάποιον με τατουάζ μπροστά του, αντιδρά αρνητικά οριακά περισσότερο και από τη Δεξιά.
(ατομική στάση)
(κοινωνική στάση)
Τι μας λέει η έρευνα
Ανοχή χωρίς αποδοχή
Το τατουάζ παραμένει μειοψηφική συμπεριφορά, αλλά ενοχλεί πια λιγότερο. Φαίνεται να ανεχόμαστε συμπεριφορές που δεν ενστερνιζόμαστε.
Γενεακή ρήξη
Οι νέες γενιές αμφισβητούν έμπρακτα την παλιά συναίνεση ότι το σώμα ανήκει στο κοινωνικό σύνολο. Οι παλιές την υπερασπίζονται.
Το κεντρώο παράδοξο
Το Κέντρο λειτουργεί ως αντιφατική έκφραση μιας «πολιτισμένης ανοχής» που δεν έχει ακόμα μεταφραστεί σε αποδοχή.